Verwonderingen in Zeist

Verwonderingen in Zeist

Ver weg

“We moeten ons maar gelukkig prijzen met een ziekenhuis om de hoek.” Het is het gesprek van de dag in de wachtruimte voor het bloedprikken. 
tekst: Ruud Vermaase, foto: Freepik

Ruby

“Jullie weten toch dat ik de inspiratiebron was voor die Leffe Blond reclame?” De meesten kennen mijn verhaal en wachten op het vervolg. 
tekst: Ruud Vermaase

Voor laten

“Oh, heb ik mijn statiegeldbonnetje wel ingeleverd?” Geschrokken kijk ik naar mijn volle kratje waarin het dan helemaal onderop zou moeten liggen. 
tekst: Ruud Vermaase, foto: Pixabay

Analoog tuinieren

Nooit gedacht dat dit mij ooit zou overkomen. Geknield op een dubbele laag zitkussentjes, ooit gescoord tijdens een hockeytoernooi, schraap ik met een staalborstel de stenen schoon van ons terras. 
tekst en foto: Ruud Vermaase

Ridder

“Zou jij dan een lintje weigeren, Ruud?” Die vraag had ik al een tijdje verwacht na mijn nu al een half uur durend dronkemansrelaas over wie nu wel en wie nu niet een lintje verdient.
tekst: Ruud Vermaase, foto: Pixabay

Niets doen

Het spant erom of we genoeg mannen hebben om de training vanavond door te laten gaan. “Bij minder dan 6, cancelen we de training”, dreig ik streng in de groepsapp.
Tekst en foto: Ruud Vermaase

Nep veiligheid

Van de een op de andere dag zijn er bij alle toegangspunten naar mijn straat bordjes tegen de lantaarnpalen geschroefd. ‘’Attentie! Whatsapp buurtpreventie’’. Mij is niets gevraagd, wat overigens wel vaker het geval is in mijn leven.
tekst en foto: Ruud Vermaase

Jekkie

Slechts voor een paar tientjes kan ik hem in mijn bezit krijgen. Een bruin suède jekkie, die wij hockeyballen zo graag in het weekend dragen. Opgetogen fiets ik naar de V&D waar ze in de aanbieding zijn.
tekst: Ruud Vermaase; foto's: Ruud Vermaase/Mel Boas

Pages