verhuizen

Column
Mayada maakte heftige verhuizingen mee, eerst moest ze vluchten van het zuiden van Irak naar Bagdad en daarna naar Nederland. “Met iedere verandering van omgeving verandert er iets in onszelf”. In Nederland vond ze veiligheid. Toen ze wandelden in het Zeisterbos, zei haar zoon opeens: “Mam, het is heel fijn hier in Zeist”.
tekst: Mayada Khalil; foto: Yamu Jay via Pixabay

Column
Briska woont sinds kort in Zeist en beschrijft haar eerste ervaringen. “De rust en ruimte in en van Zeist doet me goed. Vanaf het begin voelde ik me welkom. In de straat, door de buren, in de kleine ontmoetingen die zich vanzelf voordoen. Er zit een vriendelijkheid in Zeist die me raakt. Alsof mensen elkaar nog echt zien”.
tekst en foto: Briska Smit

Oproep

Ongeveer 300 Afghaanse vluchtelingen die nu op het Walaardt Sacré Kamp in Huis ter Heide wonen, dreigen binnenkort te worden overgeplaatst, terwijl zij wachten op permanente huisvesting. Defensie wil het terrein weer in gebruik nemen. Een groep bezorgde burgers van Zeist is een petitie gestart.

tekst: Silke Zwart; foto: Antoon Berentsen

Soms is mantelzorg een kek kappersmanteltje en soms voelt het als een hermelijnen koningsmantel met zware sleep. Toch blijft de balans voor mij positief.

tekst: Ingrid Wong, foto: Pixabay

Column
Op een dag vind ik een verhuisbericht op de deurmat. Nieuwsgierig raap ik hem op. Hij is van m’n nichtje Inge. Goh. Ik wist eigenlijk helemaal niet dat Inge alweer ging verhuizen. Volgens mij woont ze daar pas net een jaar ofzo. 
tekst: Ronald Camstra, foto: René van Kasteel

Column
Op de Slotlaan kom ik Cor tegen. Hij herkent me en lacht breeduit. “De kogel is door de kerk, volgende maand verhuizen we, naar een appartement in Zeist-West”. Hij lijkt opgelucht dat het eindelijk gaat gebeuren.
tekst: Ronald Camstra, foto: Pixabay