Kerst 2025

Hoe ziet kerst er dit jaar uit? Weer een eenzame kerst? Niet helemaal, in de flat zijn nieuwe mensen komen wonen. Zo groeit de contactenkring! En mijn stagiaire vanuit Stichting HandjeHelpen kwam op visite met een gitaar en een marimba. Ik hunker naar de gezelligheid van de kerst en kijk er naar uit om mensen te ontmoeten.

23 december 2025

tekst: Niels van ’t Hoff

Terwijl de regen tikt in Vollenhove, is de tijd van kerstmuziek aangebroken. De radiostream van NPO Soul and Jazz zijn hun laatste 3,5 week ingegaan. Daarna gaat de zender helaas op zwart. Besloten door mensen waar het intellectuele ver te zoeken is. 80 man verliezen bij de NPO hun baan hierdoor.

Wel spelen ze nu op de zender ook Kerst Jazz. Heel fraai!

Terwijl de temperatuur daalt, en de avond invalt, zit ik in overpeinzingen. Hoe ziet kerst er dit jaar uit? Weer een eenzame kerst? 

Niet helemaal. In de flat zijn halverwege het jaar nieuwe mensen komen wonen en zij willen graag op visite komen. Onlangs heb ik ze geholpen met het afdrukken van bedankkaarten voor hun trouwerij. Als dank namen ze een cartridge nieuwe inkt mee. Kijk, zo help je elkaar weer, en groeit ook de contactenkring!

Afgelopen donderdag was mijn vaste stagiaire, vanuit Stichting HandjeHelpen, bij mij op visite. Stichting HandjeHelpen koppelt maatjes aan mensen die eenzaam zijn. Ze had een muziekinstrument meegenomen, naast haar gitaar. Een heuse marimba. Ook had ze een stokje meegenomen met bolletje. En zo kon ik daarmee aan de slag om te proberen er geluid uit te krijgen. Dat ging best aardig. Zo probeerden we elkaar uit te dagen met gitaar en marimba. Daarnaast proberen we een lied onder de knie te krijgen waarbij we allebei zingen. Kijk, dat is lang geleden! Vroeger in mijn tijd bij Bartiméus zat ik op slagwerk en speelde ik in een ensemble. Een jaar of 14 geleden kocht ik opnieuw een gitaar. Ik probeer daar van tijd tot tijd op te tokkelen. Door deze stagiaire is er weer meer muziek in mijn leven dan ooit. We luisteren muziek, ze speelt muziek en kan heel mooi zingen. In mijn kindertijd zong ik ook wel op school. Maar probeer maar eens een heel lied te zingen, dat kost training. We gaan zien waar dat naar toe gaat….

Tja, en zo schrijvend realiseer ik mij hoe mooi Zeist kan zijn. Een paar weken terug was er sneeuw. Prachtig wit om te zien. Dan denk ik aan de kerstshows die in Zeist gehouden worden. Zou er dan ook sneeuw liggen? Hoe mooi zou de Slotlaan dan zijn, met bijvoorbeeld de ingang naar de Weeshuislaan met de Oliebollenkraam, of de opening met groen van Boekhandel Kramer & van Doorn. Of ja het Panbos.

En de oude ingang van V&D tegenover Brasserie Bon Vivant, waar je zo heerlijk kunt zitten. Het is alweer bijna 10 jaar geleden dat V&D de deuren sloot. Eeuwig zonde. Maar ja, tijden en de economische situatie veranderen. Dat is heden ten dage goed te merken, ook in Zeist.

De gezelligheid van Zeist lonkt wel. Veel ontwikkelingen rondom de Klinker en de markt van Zeist. Veel berichten daarover in de Zeister media en online.  In de jaren ‘90 kwam ik wel bij de Fonotheek in de Klinker, ik leende er graag cd’s. En heb er ook wel eens een muziekvoorstelling van het orkest uit Zeist bijgewoond. En recent ben ik in de Klinker geweest bij de ALV van GroenLinks-PvdA. Een zeer boeiende avond kan ik wel stellen. Onder andere de kiesgerechtigde deelnemers voor de Gemeenteraadsverkiezingen van 2026 hebben zich voorgesteld. Het was goed om daarbij aanwezig te zijn, en nieuwe mensen te ontmoeten, plannen over Zeist te horen en meer. 

Maar eerst krijgen we nog kerst en de jaarwisseling, waarbij ik hunker naar de gezelligheid van de dagen. Om gezichten weer te zien, om mensen weer te ontmoeten. En stiekem, ja stiekem hoop ik op een reactie van een zekere dame, waar ik over geschreven heb in mijn vorige column Aukje.

Dromen mag gelukkig nog steeds, fijne kerst en een fantastisch 2026 toegewenst!

foto: Meike van Kippersluis