Een jaarlijks eerbetoon aan vrijwilligers

In 2012 wilde de gemeente bezuinigen op het onderhoud van de Dieptetuin. Alle aandacht moest naar parken aan de weg. En inderdaad, de Dieptetuin ligt niet aan de weg. Dat maakt ‘m ook zo speciaal. Toen is “Vrienden van de Dieptetuin” opgericht: als de gemeente het niet doet, doen we het zelf wel. Veel draait op vrijwilligers.

9 augustus 2026

tekst: Dick Koopman

Kom er maar eens om: vrijwilligers! Het blijken er steeds minder te worden als ik het nieuws mag geloven. En dat terwijl heel veel draait op vrijwilligers.

Wat in ieder geval geheel draait op vrijwilligers is de Dieptetuin, de Parel van Zeist. Zonder de vrijwilligers zou het niet eens meer een parel zijn.

Dat komt zo. 

De Dieptetuin bestaat al bijna 120 jaar. Ooit aangelegd door de familie Van Tets, omdat zij een mooie opvallende tuin wilden hebben. Dat kon toen nog gewoon. De tuin heeft decennia overleefd, waaronder de Tweede Wereldoorlog. Hij heeft toen nog even gediend als parkeerplaats voor militaire voertuigen. 

De trots van een plaats als Zeist, zou je denken. 

Niets bleek minder waar, een jaar of vijftien geleden. Zeist wilde in het kader van bezuinigingen af van de zorg voor de Dieptetuin. Geen zichtlocatie en dus niet interessant om te onderhouden. Dan maar laten versloffen. Alle aandacht moest uitgaan naar parken aan de weg. En inderdaad, de Dieptetuin ligt niet aan de weg. Dat maakt ‘m ook zo speciaal.

In 2012 heeft een aantal mensen de Stichting Vrienden van de Dieptetuin opgericht. Heel simpel: als de gemeente het niet doet, doen we het zelf. En al snel waren er vrijwilligers die het onderhoud op zich wilden nemen. Met aandacht en liefde, iedere week weer.

In de loop der jaren is er een samenwerking met de gemeente tot stand gebracht met een heus beheerplan, waarin we hebben vastgelegd wie wat doet en wanneer. Jaarlijks evalueren we de samenwerking en uit die evaluatie blijkt telkens weer de belangrijke rol van de vrijwilligers. Zonder hen zou de tuin er niet zo bijliggen.

En niet alleen het onderhoud. De huwelijken die plaatsvinden, de grote en kleine concerten, de winteractiviteiten, de Levende Kerststal (nog steeds op het randje van de financiële afgrond balancerend), de onderlinge vriendschappen en de onderlinge zorg voor elkaar: allemaal mogelijk gemaakt door de vrijwilligers. Het is werkelijk een uniek clubje.

Voor dat clubje kookt het driekoppig bestuur één keer per jaar. Om de vrijwilligers in het zonnetje te zetten en de hoed af te nemen. In juni dineren we dan aan een lange tafel met iedereen die kan, de vijver op de achtergrond. Per jaar wordt tijdens de ‘vriendenraadpleging’ (ook zo’n leuke bijeenkomst in april of mei) het thema gekozen. Dat was dit jaar ‘fleurig’. En fleurig was het. De stemming was als altijd opperbest. Er was uitbundig gekookt, voorgerecht, hoofdgerechten en een verrukkelijk dessert. Voor wie wilde was er een wijntje en voor wie wat anders wilde wat anders. Het menu was geheel vegetarisch, vanwege het thema: fleurig, bloemig. En bij het dessert was er een pierement dat fleurige nummers speelde, en begon met Tulpen uit Amsterdam. 

Vrijwilligers zijn niet alleen belangrijk, ze zijn leuk en waardevol. Het is een dag koken meer dan waard. Op naar volgend jaar!

foto boven: Zico van Pareen; foto onder: Gerard van Kouwen