Adelita

Stichting HandjeHelpen is er om mensen met elkaar te verbinden en eenzaamheid tegen te gaan, een maatje te vinden in het leven en samen dingen te ondernemen. Niels kreeg via HandjeHelpen een stagiaire om gezellig samen muziek te maken. Hij beschrijft zijn muzikale reis.

16 augustus 2026

tekst: Niels van ’t Hoff

Terwijl de middag vorderde luisterden we naar Bruce Springsteen. De track ‘Adelita’ van Tracks II – The lost albums. Je vond het mooi en indrukwekkend. En dat is het nummer ook. Over kameraadschap. Hoe toepasselijk, want je was een lief maatje geworden.

Een maatje vanuit stichting HandjeHelpen. Stichting HandjeHelpen is er om mensen met elkaar te verbinden en eenzaamheid tegen te gaan. Een maatje te vinden voor het heden en nu in het leven. Om samen dingen te ondernemen. Het kan heel divers zijn. De ene keer wordt een volwassene begeleid, en de andere keer een ziek kind. 

Nu alweer ruim een jaar geleden bood de gelegenheid zich aan. Ik had een vraag uitstaan voor een vrijwilliger. Om samen van muziek te kunnen genieten, iets met muziek te kunnen doen zoals ik vroeger ook in een ensemble speelde ten tijde van Bartiméus Zeist. Die vrijwilliger bleef uit. Maar, zo gaf de regiocoördinator aan, we kunnen je ook mee laten liften met een poule van stagiaires die zich aangemeld hebben. 

En zo geschiedde. Daar ging eind augustus 2025 opeens mijn mobiele telefoon. Er had zich een stagiaire aangemeld. Dat was jij. De bezoeken zouden op donderdag plaatsvinden. De tijden zijn altijd vast, omdat het een stage betreft vanuit school en HandjeHelpen.

Nadat het telefoontje was gekomen startte je meteen die week. 

We maakten kennis. Daar zat een gezellige dame in de stoel! We praatten en ik voelde een klik. Je stelde voor om mijn gitaar te stemmen. En zo geschiedde. 

Langzaamaan door de weken heen ontstond een hecht maatjesgevoel. Je speelde gitaar en nam graag je gitaar ter hand met mooie liederen zoals ‘Harvest Moon’ van Neil Young. Je bleek een prachtige zangstem te hebben, en moedigde mij aan om mee te zingen. Door het elke week te herhalen, groeide mijn stem en het samenzijn. Je praatte vol lof over je oma en benoemde familieomstandigheden.

De weken werden maanden. Er passeerden verschillende nummers zoals ‘Angie’ van The Rolling Stones. Je had verschillende liederen in je map, ook zelfgeschreven, de een nog mooier, dan de ander. 

Ik speel niet bijzonder gitaar, zei je nog. Een duidelijke misvatting! Hoe mooi speelde je daar het akkoordenschema en solo van ‘Angie’! Supergaaf om te horen! Ik werd er enthousiast van. Het raakte mij in mijn hart, zoals ik vaak gebiologeerd naar muziek kan luisteren. 

Na een halfjaar kwam je stagebegeleidster van HandjeHelpen langs. We speelden voor haar met zang en gitaar ‘Harvest Moon’ van Neil Young. We kregen een applaus voor het nummer en je begeleidster vond dat mijn stem er mooi uitkwam!

Wow, dat heb jij gedaan lieve Adelita. Met je enthousiasme, je aanstekelijkheid om door te gaan. Er kwam een handklap-drum, een tamboerijn en een mini Marimba.

We daagden elkaar uit. Je improviseerde met je gitaar, en ik met het ritme. 

Weken waren maanden geworden. Toen je stagebegeleidster er was, vroeg ze “waarom schrijven jullie niet samen een nummer?”

En dat deden we. De tekst kwam tot leven die ik in gedachten had, jij stelde de muziek voor, en daar stond een heus lied over ‘Aukje’. 

De dame die vroeger bij mij op school heeft gezeten, en die een plek in mijn hart heeft. Dat is bijzonder! Een lied over hoop en liefde en stil verlangen. 

Tja, en zo vloog een jaar voorbij. En ga je nu op bijzondere stage, waar ik je heel veel succes mee wens!! Met een mooie loopbaan in het vooruitzicht als muziektherapeut. 

Zet ‘m op lieve Adelita, en wie weet tot ziens! Dankjewel voor een fantastisch muzikaal jaar!

De naam Adelita is een gefingeerde naam, om de privacy van de stagiaire te beschermen. De vrouw op de foto is niet de betreffende stagiaire.

foto boven: Andrea Piacquadio via Pexels; foto onder: Niels van 't Hoff