De beroemdste dichter van Zeist?

1 september 2019
Gedicht: Hendrik Marsman,
foto’s en toelichting: Henjo Hekman

Hendrik Marsman woonde vanaf zijn geboorte in de 2e Dorpsstraat 48 en vanaf z’n 6e jaar in de 2e Dorpsstraat 34. Daar hadden zijn ouders een kantoorboekhandel. Op het laatste adres is tegenwoordig een tapas-restaurant gevestigd. Aan het rechter zijmuurtje zijn twee brievenbussen over de gedenkplaat geschroefd. Wie bukt, kan nog een deel van de tekst lezen. Van respect voor cultureel erfgoed lijkt geen sprake.

 

Afscheid van het dorp

 

De verte lokt.

de zee en ’t bronzen duin

die golfden om mijn jeugd

versmalden langzaam tot den kleinen tuin

waarin mijn moeder nu begraven ligt.

 

dit was haar raam, dit is de stille brink

waarlangs zij schreed in ’t vroege schemeruur.

alles wat aan het leven vreugde gaf en vuur,

zij heeft het meegenomen in haar graf.

 

wat doe ik hier? wat kan ik hier nog doen?

mijn moeder dood, mijn vrienden verspreid;

en moederziel alleen loop ik de straten rond;

mijn hart is zwaar en wijd.

 

ik ga op weg naar onbekend verschiet,

de heuvels over, naar een stroomgebied

dat mijn verlangen stem geeft en de koorts der poëzie

weer in mij aanblaast; meer begeer ik niet!

 

Kracht der verbeelding, o, begeef mij niet!

ik roep u aan met de verdorde stem

van wanhoop en ontbering, zonder u

kan ik niet verder gaan,

de weg is lang en mijne kracht gering.

 

ik heb om u mijn huis in as gelegd,

ik heb mijn moeder in haar graf gelegd

en ben op weg gegaan, verlaat mij niet.

in mijn bedroefde keel klopt een nieuw lied.

 

 

Uit: Verzamelde gedichten, Hendrik Marsman, Querido, Amsterdam, 1941

 

Volgende artikel: Oproep: personages gezocht voor documentaire
 

Comments

Marsman heeft hier voetstapjes liggen, wat mooi om te horen!

Plaat mooi herstellen lijkt me. Zeist zuinig zijn op haar bijzondere mensen, net als alle andere dorpen en steden ter wereld

Add new comment

Plain text

  • No HTML tags allowed.
  • Web page addresses and e-mail addresses turn into links automatically.
  • Lines and paragraphs break automatically.