Gedicht van de maand: Zeist

tekst: Marcel Koopman, foto: Henjo Hekman

 

Zeist
 

Ik heb de aarde heftig lief

maar Zeist niet zo.

De oirbare nuchtere lucht brengt er

te dunne zielen voort

en te groen groen.

Er is geen dorpsgek, Figi is vijgeloos,

de Hermitage is geen kluis.

 

Alleen soms, als ik alleen

met nachtvoeten de leegte raakte,

leken de luiken van het raadhuis

plotseling genaakbaar.

 

De oude Dorpsstraat is de nieuwe achterbuurt,

het Rond is dood, vergeten is de Rijnkade.

Stad zonder hart, waar ik vier jaren doolde,

wel groet ik u, maar zoals het tussen uw muren hoort:

met mate.

 

                                                           Marcel Koopman

 

Uit: Zeist, poëtische gemeente, Stichting Achterland, 1993

 

Schrijvershoek: 

Voeg een reactie toe

Plain text

  • HTML tags zijn niet toegestaan.
  • Website-adressen en emailadressen worden automatisch omgezet in een link.
  • Regels en paragrafen breken automatisch af.